آفات نوکری اهل بیت(علیهم السلام)

امنای مجلس گردانندگان مجلس اند. اگر خود مداح مراقب امنا باشد بهتر می تواند مجلس را حفظ نماید. البته آفت کم می شود ولی از بین نمی رود. مقید نبودن به موازین شرع یا موازین مقبول اجتماع برای گردانندگان مجلس اهل بیت (علیهم السلام) آفت است. اعم از ناظم مجلس و بقیه ی افراد، مثلاً کسی که چای پخش می نماید صورتش را با تیغ زده است، یا وضع موهای او به شکل خوبی نیست، یا سیر خورده و دهان او بو گرفته است، یا لباسش زیاد مورد قبول نیست، یا خادم هیأت در خیابان طوری دیگر دیده شده است، اینها که می گویم آفت است. لذا کسی که غذا پخش می نماید باید خوش اخلاق باشد.

مطلقاً در مجلس مولودی هنگام خواندن شعر به مستمع اجازه ی کف زدن ندهید و صلوات را زیاد کنید و فقط بین سرود، کف بزنید. باید به مستمع گفته شود هر جای شعر که خواستید عشقتان را نشان دهید صلوات بفرستید. اجازه ندهید با مجلستان بازی کنند. ما باید صلوات و تکبیر را زیاد کنیم. و اگر یقین خود را در رابطه با نوکری از دست بدهیم، سبک خواهیم شد و سنگینی و عزت خود را از دست خواهیم داد.

ایجاد کردن فرهنگ سرا به معنی عام و ساختن حسینیه به معنای خاص، دردی را دوا نمی کند، مگر اینکه عده ای بتوانند از آن استفاده کنند، و به شرط اینکه مشکلاتی مثل قوم گرایی و غیره در آنها نباشد. خیلی جاها دیده شده که افراد برای خودشان هیأت درست می کنند نه برای امام حسین (علیه السلام).

یا فردی که از نظر سلیقه ای با ناظم هیأت مشکل دارد، هیأت دیگری تشکیل می دهد که البته اکثر این هیأت ها مورد استفاده قرار نمی گیرند و این هم دردی است که در دل نوکر امام حسین (علیه السلام) وجود دارد.

متأسفانه نود درصد مادحین اهل بیت برای نوکری شان دلسوزی نمی کنند. بنده دلم می سوزد که چرا نوکرهای امام حسین (علیه السلام) اهل مطالعه نیستند، که این خود آفت است.

ارسال نظر

لطفا نظر خود را فارسی تایپ کنید