اشعار شهادت امام رضا (ع) -( فراق پارۀ تن، میوۀ دل )

فراق پارۀ تن، میوۀ دل
کشنده تر بود از زهر قاتل
پسر اشکش به صورت بود جاری
پدر پر می زند مانند بسمل
بنال ای دل که باشد داغ بابا
برای کودک نه ساله مشکل
امام من کجا و شهر غربت؟
گل زهرا کجا و خانۀ گل؟
بنالم دم به دم ساعت به ساعت
بگیریم کو به کو منزل به منزل
روا باشد به تابوت امامم
به جای گل فشانم پارۀ دل
رضا در حجرۀ دربسته می سوخت
خراسان از امامش بود غافل
پسر پروانه سان دور پدر گشت
پدر می سوخت همچون شمع محفل
امامی داد جان دور از ولایت
که از فیضش ولایت بود کامل
امام عصر گرید در عزایش
و گر نه گریۀ «میثم» چه قابل؟

ارسال نظر

لطفا نظر خود را فارسی تایپ کنید